Cok kucuktu dunyamin sokaklari, ve yapraksiz agaclariyla , yirtik ceketli tutkulariyle , gozu yasli sehvetleriyle zamani eskitiyordular…

Mevsimsiz yillari, sonuk sokak lambalari vardi… Umudu yitip gittiginde misafir olmustun o sokaklarima… Oysa havasiz evlerini barindirmaktan coktan yorulmustu… Insanlari coktan hayal kurmayi birakmisti…

Soguk taslarinin uzerin de yitik kalpler cirpiniyor
Ruzgar , tarihsiz ve mechul ask cinayet haberleri barindiran gazeteleri savuruyor

Ve bir yurek atiyor
Hesapsiz,
Habersiz,
Hayalsiz,
Hicranla bekliyor …

Kan kokuyor,
Kin, nefret kusuyor
Inadina cikmiyor Gunes, batmiyor Ay
Yoruluyor merhamet,
Kiziyor sefkat…

Oysa coktan vazgecmisti bulutlu gozlerle seni beklemeyi,
Cocuklugunu sende aramayi,
Gohsunde olmeyi,
Gozyaslarini omzuna akitmayi,
Ellerinde huzur bulmayi
Ve
Dizlerinden uyurken, yildizlarin kaymasini bekleyip oksuz dileklerini dilmeyi…

Mahcuptu dudaklari,
Yuregi,
Elleri.

Ve bir yurek atiyor
Heyecanla,
Husranla,
Hoyratca,
Hicranla; kul rengi umutlariyla bekliyor…

Ve bir YureK atiyor.

Zeynep Sasmaz

Beyenmeniz Dilegiyle